Fark ediş

 


 24 yaşımdayım ve Türkiye'de büyüyen her genç gibi bazı telaşlarım var elbette. Ben bana söylenen her şeye inanan bir çocuktum. Hala da öyleyim. Her kaynağa inanırım ve doğru olduğunu düşünür bir de savunurum. Böyle olunca bence etrafımda beni değiştirmeye çalışan çok insan oldu. Artık etrafımda o kadar çok insan dinlemişim ki bir gün ya siz beni neden ikna etmeye çalışıyorsunuz diye serzenişte bulunmuştum. Çünkü öyleydi. Yani benim de kendi düşüncelerim belli bi inancım ve etik değerlerim var. Bunlara göre yaşamak benim hakkım. Neden kendi düşüncelerinizi bana da uygulatmaya alışıyorsunuz ki. 

Bu blogdaki popüler yayınlar

                Belli bir inanca veya bazı düşüncelere sahip bunlara köküne kadar inanıyor ve savunuyorsanız sizin kararınızı ve fikrini kimse kolay kolay değiştiremez. Yani tüm mantığınızla düşüncenizi kabul ettiyseniz ve kendinize inandıysanız çok zor başka kişilerden etkilenmeniz. Ve gariptir bir düşünceye çok sıkı sıkı bağlandığınızda bunu değiştirmeye çalışan çok kişi olur etrafınızda. Aa o öyle düşünüyor ya diyen biri olmaz. Neden? Nasıl? Bu nerden çıktı? Ama bence şöyle? Ya böyle olursa? Peki bu durumda? gibi daha da çoğaltılabilecek sorular geldi benim karşıma. Kimse saygı duymadı, anlamaya çalışmadı. Ben hep yalnız olmak çok güzel ben yalnız kalabilirim sorun yok kendim yalnız kalabiliyorum derdim hala da diyorum. Ama yalnız bırakılmak çok kalp kırıcı bence. Kimsenin neden veganlığı tercih ettiğimi neden bu düşünceye bu kadar sıkı bağlandığımı anladığını düşünmüyorum ben. Çok yalnız hissediyorum. 
Devamı
  Doğayı sevmek değil, anlamak istedim. Benim doğa sevgim 20lerime doğru başladı. Aslında doğa değil de doğaya ait olanın daha güzel olduğunu düşünmeye başladım. Çünkü kendine ait bir sistemi vardı ve bence çok güzel işliyordu. Tüm hayvanlar bitkiler kendi yöntemlerini bulmuş kendi savunmalarını geliştirmiş kendi bölgelerinde yaşıyorlardı. Bu detayları daha da öğrendikçe insanlardan biraz daha uzaklaştım. Kendi dertlerimizi çok önemsememeye, hatta verdiğimiz kararlara karşı çıkmaya ve biz insanları önemli bulmamaya başladım. Hayvanları ve doğayı daha haklı bulduğum dönemde insanları daha geri planda tutmak bana hiç yanlış gelmiyordu. Çünkü biz insanlar çok bencil ve keyfimize çok düşkün bir türüz. Bu keyif uğruna dünyayı ve doğayı kendi sistemimize kul ettik. Yıllar önce başlayan bu sistem insanların kendini geliştirmesiyle de daha da acımasız hale geldi bence. Sınırlarımızı genişlettik. Başka canların haklarını ihlal ettik. Kendi aramızda bile yaptık bunu. Sadece kendi tarafınızı ...
Devamı