Doğayı sevmek değil, anlamak istedim.

                Belli bir inanca veya bazı düşüncelere sahip bunlara köküne kadar inanıyor ve savunuyorsanız sizin kararınızı ve fikrini kimse kolay kolay değiştiremez. Yani tüm mantığınızla düşüncenizi kabul ettiyseniz ve kendinize inandıysanız çok zor başka kişilerden etkilenmeniz. Ve gariptir bir düşünceye çok sıkı sıkı bağlandığınızda bunu değiştirmeye çalışan çok kişi olur etrafınızda. Aa o öyle düşünüyor ya diyen biri olmaz. Neden? Nasıl? Bu nerden çıktı? Ama bence şöyle? Ya böyle olursa? Peki bu durumda? gibi daha da çoğaltılabilecek sorular geldi benim karşıma. Kimse saygı duymadı, anlamaya çalışmadı. Ben hep yalnız olmak çok güzel ben yalnız kalabilirim sorun yok kendim yalnız kalabiliyorum derdim hala da diyorum. Ama yalnız bırakılmak çok kalp kırıcı bence. Kimsenin neden veganlığı tercih ettiğimi neden bu düşünceye bu kadar sıkı bağlandığımı anladığını düşünmüyorum ben. Çok yalnız hissediyorum. 

   24 yaşımdayım ve Türkiye'de büyüyen her genç gibi bazı telaşlarım var elbette. Ben bana söylenen her şeye inanan bir çocuktum. Hala da öyleyim. Her kaynağa inanırım ve doğru olduğunu düşünür bir de savunurum. Böyle olunca bence etrafımda beni değiştirmeye çalışan çok insan oldu. Artık etrafımda o kadar çok insan dinlemişim ki bir gün ya siz beni neden ikna etmeye çalışıyorsunuz diye serzenişte bulunmuştum. Çünkü öyleydi. Yani benim de kendi düşüncelerim belli bi inancım ve etik değerlerim var. Bunlara göre yaşamak benim hakkım. Neden kendi düşüncelerinizi bana da uygulatmaya alışıyorsunuz ki.